bossing

ok ka sana kaso......

ive been working here in sq for almost ten years na. at sa iisang company lang ako nagwork eversince. i tried applying at other companies kaso bigo ako e. well two things ang pumasok sa isip ko. either hindi ako fit to be a part of their "elite" team of planners or hindi pa siguro time. pero kailan pa kaya dadating yung time na yun? medyo nagkakaedad na din ako pero that doesnt mean na mapapako na ako dito(and hopefully sana wag mangyari yun). gusto ko kasi magbalik sa airline company, palawigin pa ang aking experience..although apparently pera pera na ngayun ang labanan. well, ika nga e try and try until you die, este until you succeed hehehehe. :)

so far ok naman ang mga colleagues ko sa work. during that ten yeras, colleagues come and go. either nabiktima ng SARS o nung recent recession. pero i'm still thankful kasi hindi ako napabilang dun kahit muntik na nuong panahon ng SARS. as in one step na lang, bye bye dear company. pero etong si bossing ang "pumigil" daw sa management para masagip ako. wow.. tang-uts na loob. bossing come to the rescue (well siya naman ang nagsabi sa akin nito pero i really dont know kung talagang totoo nga. eniweys ang impt andito pa ako at kumikita pa. harharhar!!)

as ive said, ok yung mga workmates ko. makukulit  at palatawa, not to mention mapagbiro kahit yung may mga edad na. madalas green jokes ang tema, if not yung katawa-tawang experience nila sa buhay o buhay ng iba. so speaking buhay ng may buhay, eto ngayun  ang siste ni bossing.

komo amo, for him dapat alam nya ang lahat ng nangyayari sa iyo. personal na buhay man o work related. well ok lang sana pero wag naman sobra na parang under magnifying lens ka na. one time i was talking to my ex better half (hmmm!? ano eto? - dadating tayo dyan mga peeps), pabalik na ako sa office namin at nasalubong ko siya. since tangan ko pa yung cell, alam nya na nakipagusap ako sa phone. eto yung nagyari:

boss: talked to who? (sabay tango pataas)
me: (medyo feeling agitated at bad trip, in a nayayamot tone ng voice) y should you know?
boss:(medyo napaurong, siguro natuhan) cause i'm concerned with you
me (sa loob loob ko, wow, concerned?) are you sure!? (in a nayayamot tone ng voice)
boss: hindi na umimik.
me: (sa loob loob ko) tangnang pakialemero/ tsimoso na eto.. 'la ka naman magagawa sa problema ko.

hindi lang naman ako yung naging biktima. kahit yung mga tropa ko na under sa kanya(pinoy na local) ganun din ang experience. gaya ko naiinis din sila. i mean come on personal na buhay mo yun bakit kailngan nya pang manghimasok? di ba? kung work ok lang. madaming storya na talaga namang makakapagpatunay kung anong ugali nya. isang tsismoso at pakialamero. at di lang yan, may times na ok siya, may times na hindi. parang babae, may period every month. hehehe..

so for me, sakyan ko lang ang trip nya. tutal amo ko siya kaya less if not no choice ako. pero so far hindi naman siya yung tipong iiwan ka sa ere pagdating sa work. ewan ko lang on other things.

well peeps, tinatawag na ako ng mga ingredients ko. oras na daw ng execution nila, i mean oras na daw ng pagluluto.

be back soon for another story

BAbush!

real steel

Tamang sisi ako kahapon kasi sana hindi na lang ako pumasok. huli na lang ng marealize ko na sana nagpahinga o natulog na lang ako at the comfort of my home (husss gusto mo lang manuod ng naruto at maglaro ng unchartered).

sabagay dagdag din sa kita yung pinasok ko kahapon kahit maghapon akong kumayod. bakit kaya ang pera ang hirap kitain tapos ang daling gastusin ano?

yun  buti na lang my pangbreak sa monotonous sched ko araw araw. nanuod ako ng sine. yep ako lang magisa.

matagal ko ng nakita yung trailer ng real steel. at first medyo skeptical ako. maganda kaya eto? robot fighters na kinokontrol ng humans? more like playing a video game to me. until nabasa ko sa am paper ang isang review o comment mula sa isang film critique dito. sa kaya 4 stars out of 5. at duon nagsimula ang interest ko. 4 out of 5 stars? hindi masama eto kung gayon.

so dumating yung saturday, of course hindi ako nanunuod ng sine ng walang popcorn (hah! kasalanan yan! kala ko ba strict ang diet mo?). muntik pa ngang maging buttered corn yung popcorn ko. akalain mo yun miss na miss ko yung popcorn tapos ipapakain sa akin e buttered corn!? buti na lang at naagapan kundi... (type mo yung cashier ano?-'di nga cute e! type ka dyan!)

all i can say is maganda yung movie. may mga points na medyo kurot sa akin. but what i really like is yung never give up attitude ni ATOM. oo kahit robot siya parang siyang may buhay.. he is not a fighter to me but a warrior who never gives up. naalala ko sa kanya si pareng Lance.. "pain is temporary, quitting last forever".
like ATOM on the canvass, ive experienced several instances in life where i was down and parang ang hirap bumangon. pero everything starts once you make that step up.  kasi kung hindi mo din tutulungan ang sarili mo paano na? pick yourself up and move on, kahit alam mo mahirap at first. di bale yung small steps pag inipon mo will become giant ones in the future. later on you'll just find yourself  na nalampasan mo yun. 'di ba?
and one thing, i really try to pull back my tears kasi naalala ko sa kanya yung anak ko (m referring to max). hirap ng malayo sa kanya (ayan drama ka na naman.. emo kaba?  - oi hindi naman siguro masama maglabas ng saluobin ano? tsaka eto nga yung purpose ng blog na eto e.)

the movie is about charlie(hugh jackman) an ex boxer who has shifted his career to robot fighting. think about UFC pero imbes na tao, robot yung naglalaban.this bots are controlled by humans, gaya ng sabi ko parang laro sa video game ba. lahat halos ng matches nya puro talo, until he met his 11 year old son, max (dakota goyo) from his ex wife na natsugi na. consequentially nakita ni max by accident si atom while scavenging for spare parts on a certain junkyard facility. in short kundi kay atom hindi marerenew yung bonding ng magama sa isat isa. i dont want to spoil you, basta panuorin nyo na lang (huss tinatamad ka lang magkwento e.)
overall, 4.5 stars out of 5 para sa akin ang movie na eto. salamat steven spielberg for producing a good movie.

unang sulat

this is my first post.. newbie sa blogging. bakit nga ba ako nagblog? siguro just a way to express everything. parang outlet ba. most of the time i'm alone, but not totally. dito naman sis ko pero like me i know she is super busy din sa life nya. y not tumawag sa pinas? pwede kung unlimitted ang overseas call account ko, sa ngayon hindi pa possible yun.halos lahat dito sa SQ may bayad. hayy..

maglibang..magtraining, magbike, swimming, basketball, nga lang ayaw sa akin ng sport na eto (bakit may jordan ka? - pakialam mo e collector ako e. hehehe). PS3, FB. among other things in life eto yung mga madalas kong ginagawa dito just to kill time.

oopps yung labada ko tinatawag na ako. isampay ko na daw sila kasi baka may gumamit pa ng washing machine

ok peeps batsi muna ako. see leytor!

BAbush!