regalo

its been a while since i visited my blog.. busy kasi e.. (sus talaga lang ha!)

umuwi ako sa pinas recently to attend my nephew's binyag. 3 days lang ako sa pinas kaya sinulit ko ng super yung uwi ko. puyat at kain all the way.
little that i know na yung uwi kong eto will be meaningful. yung regalo na tinutukoy ko is a person na matagal ko ng kakilala.
she's my highschool classmate. hindi ko naman siya masyadong pinapansin nuon altho gusto ko siyang kausap-usapin nuon kaso parating umaandar ang pagiging boy torpe ko. yep BOY TORPE ako.
so natapos ang highschool na walang nangyari between us. halos limot ko na nga siya until i saw her in friendster. friendster pa nun ala pang FB.made her my friend again and meet her at that time. kaso ewan ko ba bakit hindi ko siya dinigahan noon.. i guess hindi pa ganun ka-solid yung feelings ko for her. ayoko naman ipilit yung sarili ko baka kasi hindi maging maganda ang outcome.
so ayun medyo nagdrift ako sa kanya until magkaasawa ako at lokohin (namputa talaga namang buhay oo) kaya eto balik pagiging single yun nga lang may anak na.
so fast forward, ayun on that night nagusap kami till almost 3 am. wow.. from 8 pm till 3 am. simula nuon i frequently talk to her and she was responsive naman. i discovered something in her.. bagay na matagl ko ng hinahanap sa isang realtionship.. sa kanya ko lang nakita and pinaramdam nya sa akin, kahit hindi pa kami "kame" officially. i hope sana this time around sana maging ok na ang lahat sa love department ng buhay ko. good luck to me. 

flashback version 1

well...
bakit nga ba ako naging lonely in the first place? kung may sumusunod man sa blog ko na to (ay TY sa iyo!!!!) magtataka ka kung bakit ako naging lonely recently.
actuallly its kinda long story..and a painful one. masakit yung mapindeho ka.. yung isang tao na inakala mong magiging katuwang mo sa hirap at ligaya e yun pa yung sisira ng tiwala at iiwan ka pa sa ere.. opo exactly.. yun ang nangyari sa akin..ewan ko ba bakit niya nagawa yun..
iniisip ko baka dala na din ng situation naming dalawa..im here in singapore.. nasa pinas siya with our son..pero not enough reason for you para magloko..imagine, nagpapakahirap ako at nagtitiis dito samantalang siya..hay ewan..
pero ika nga what goes around..comes around..i heard nasa "loob" daw siya ngayon.. whatever the reason well i guess she deserve that.. hindi lang naman ako yung niloko nya..madami siyang biniktima including my friend..
so now im trying to fix and mend my broken life..happily masasabi ko na medyo "balik sa dati" dati na gaya nung binata pa ako.. perongayon i have to support my son. im working towards getting him under my wing.. legally and sever my ties with her.. legally.
so goodbye sa iyo.. dyan ka na.. kung  ano mang shit yang pinagdadaanan mo well you deserve that you MF.

paano ba?

mahirap pero i have to do it. paano ba talaga ang mag move on?

recently im getting lonelier and lonelier.. i tried shifting my mindset sa ibang bagay like my training sa gym o sa bike. tried watching animes, stream movies or even go to movie houses pero the heck lalo lang akong naging lonesome lalo na pag nakakita ako ng magjowa o magwaswit na magkasama sa sinehan. bwisit kasi bakit ba kasi kailngan maging ganito ang buhay ko?
i just wish na sana magkaroon ako ng kontrol over my lonliness.. sabi nila kailngan kasi maghanap ng iba para maibsan yang nararamdaman mo pero anong magagawa ko kung yung "iba" na yun e ayaw naman? Lord, please help me on this..